Klasycyzm
Epoka i styl ten pojawiły się już w renesansie, przeżywały swoją świetność w oświeceniu, a przetrwały nawet do początków baroku, a więc do końca siedemnastego wieku. Przede wszystkim styl ten odnosił się do motywów starożytności. Głównymi cechami klasycyzmu są: wzorowanie się na tematyce starożytnej Grecji i Rzymu, chęć jak najwierniejszego odwzorowywania elementów dekoracyjnych, strojów czy architektów antycznej, statyczność, oszczędność w wyrazie i treści, spokój, obraz niezwykle idealistyczny, skupienie się na cnotach obywatelskich, kształt nad barwą, moralizatorstwo, propaganda, snop światła jako główny element typowych technik klasycystycznych. Wśród nich odznaczały się jeszcze: silny kontur, wzniosłość, chłodne barwy, układy pionowe, statyczne. Głównymi przedstawicielami byli: Ingres, Piranesi, Bellotto, Bacciarelli, Gainsborough i wielu innych.